Legionella-onrust in Utrecht

Journalist Sjoerd Litjens woont in de Utrechtse rivierenwijk, waar de legionellabacterie al in tientallen woningen is aangetroffen, ook zijn appartement wordt nu onderzocht, hij doet verslag. Deel 2.

Bezorgd en verontwaardigd waren ze, mijn buurtbewoners in de Rivierenwijk. Zes jaar lang problemen met water en stank. Zes jaar lang had niemand geluisterd. De gemeente niet, de woningbouwvereniging niet, de energieleverancier niet. En dus waren we woensdagavond met z’n 150-en naar het buurthuis aan de Spaarnestraat gekomen voor een informatiebijeenkomst over de legionellaproblematiek.
Meneer Hydron (het water) mocht beginnen met zijn verhaal. Ik vond het allemaal helder wat hij zei over de watermonsters die in 173 woningen van het betrokken complex waren genomen. Daaruit bleek dat in het water van 78 woningen de legionellabacterie meer dan actief is.

Monsters
Iemand achter me, die duidelijk weinig zin had in een goed gearticuleerd verhaal van een man met een pak, riep: “Ik wil mijn monster terug”. Voor mij begon een kalende man met een ankertatoeage te klagen over de muggenplaag onder zijn vloer. Met die klacht moest hij bij de meneer van Bo-Ex (de woningstichting) zijn, zo bleek. De sfeer zat er gelijk lekker in.
De meneer van de GG en GD mocht van de gelegenheid gebruik maken om ons allen op het gemak te stellen. ‘Legionella zit in al het water’, zei hij. ‘Water legionella-vrij krijgen kan niet’. Vervolgens goochelde hij met cijfers waaruit bleek dat besmettingskansen in Nederland minimaal zijn (gemiddeld 2 besmettingen per jaar in een Nederlandse woning). Zorgen zijn pas gerechtvaardigd bij hevige koorts, kuchen en benauwdheid.

Huurvergoeding
De man van de ankertatoeage zei dat hij 38.2 koorts had. Dat bleek niet genoeg voor rinkelende alarmbellen. Ik was er door gerustgesteld. Vervolgens kwam de meneer van Bo-Ex (de woningstichting) naar voren om het boetekleed aan te trekken. Hij ging door het slijk, gaf iedereen die klaagde een oprecht excuus en sprak tot slot de inmiddels legendarische woorden: “Ik vind een tegemoetkoming op zijn plek. Ik stel twee maanden huurvergoeding voor.”
Dat was blijkbaar meer dan waarop wij Rivierenwijkers ter compensatie van het verpeste huurgenot hadden gerekend. Meteen werd er geapplaudisseerd en enthousiast geroezemoesd. Ik keek mijn vriendin recht in de ogen. We lazen elkaars gedachten: ‘Wat zullen wij met die elfhonderd euro gaan doen?’

Vechtpartij
Het was een goed getimede uitspraak zo vlak voor de pauze met water, thee en koffie. Voor het tweede gedeelte van de avond was de spanning uit de lucht. Het was aan de goed geklede Eneco-jongeman om die situatie te gebruiken. Hij mocht uitleggen dat we in totaal 8 weken lang (tot half oktober als het stookseizoen begint) zijn afgesloten van de stadsverwarming. De compensatie van 35 euro vonden veel aanwezigen wel erg mager. Ik vond dat ook, want je krijgt hetzelfde bedrag als je vier uur bent afgesloten.
En toen ging er naast me een mobiele telefoon af. De boodschap was helder: ‘Er wordt gevochten in de wijk’. Een kaalgeschoren hoofd met daaronder een zonnebril en een fel groen T-shirt stond op een beende zichtbaar opgefokt de zaal uit. Zo is er altijd wel wat aan de hand in de Rivierenwijk.

Sjoerd Litjens

Bron: Planet Internet.

Volg ons: